در این پست طرح برشی فونداسیون شبکه نواری و مراحل صحیح آن را مطابق با ضوابط ACI 318-19 بررسی خواهم کرد.
قبلاً در این پست «کنترل برش یک طرفه در پی های شبکه ای» به بحث مقاومت برشی بتن در فونداسیونهای شبکهای اشاره گردید. همانطور که نتیجه شد، در ACI 318-19 بخش قابل توجهی از مقاومت برشی را در صورت عدم وجود آرماتور برشی حداقل نادیده میگیرد.
سؤالات زیادی از طرف همکاران در این مورد مطرح شد. مطابق توضیحات ارائه شده پست «کنترل برش یک طرفه در پی های شبکه ای» چنانچه آرماتور برشی حداقل در فونداسیون شبکهای استفاده نشده باشد، میبایست مقاومت برشی بتن را به مقدار قابلتوجه کاهش داد که بهصورت تقریبی پیشنهاد شد از مقدار φ=۰.۵×۰.۷۵=۰.۳۷۵ استفاده شود.
مراحل صحیح طرح برشی مطابق با ضوابط ACI 318-19
اما از این ضریب تقلیل مقاومت نباید برای طرح برشی استفاده کرد. مراحل صحیح طرح برشی مطابق با ضوابط ACI 318-19 به شرح زیر است:
- ابتدا ضریب تقلیل مقاومت بهصورت تقریبی برابر ۰.۳۷۵ معرفی میشود.
- در گام بعد نتایج طرح برشی نوارهای طراحی در نرمافزار SAFE2016 مشاهده میشود. چنانچه در این مرحله در بخشی از فونداسیون آرماتور برشی گزارش شده بود، “میبایست در این نواحی از آرماتور برشی حداقل استفاده شود” که ACI 9.6.3.4 ضابطه آن را بیان میکند.
- در مرحله آخر باید مجدد ضریب تقلیل مقاومت را روی φ=۰.۷۵ تنظیم کرده و مقدار آرماتور برشی مورد نیاز را طراحی کرد. چنانچه در این مرحله میزان آرماتور برشی از حداقل آییننامه بیشتر بود، فقط در آن نواحی میتوان تعدادی سنجاقی را به آرماتور برشی حداقل اضافه کرد. در غیر این صورت، همان آرماتور برشی حداقل محاسبه شده در گام قبل میبایست در نقشهها ارائه گردد.
در فونداسیونهای شبکهای اجرای آرماتور برشی بسته دشوار است. بنابراین میتوان طبق توصیه ACI 25.7.1.7 از وصله دو آرماتور U استفاده کرد که در پیوست نمایش داده شده است.
در بسیاری از پروژهها، طرح برش یکطرفه در فونداسیونها با اهمیت دوچندان مواجه شده است چراکه تقریباً میتوان گفت که یک حالت حدی تعیین کننده خواهد بود. بنابراین باید به دقت نواحی مورد نیاز (عمدتاً نواحی نزدیک ستونها و دیوارها یا مهاربندها) به آرماتور برشی حداقل و مورد نیاز مسلح شوند.
